Het paard is vanuit het verre verleden altijd al een goeie vriend van de mens geweest. Zo hielp het de boer met het werk op het land. Als onderdeel van de ‘bereden politie’ kan het tegenwoordig ook schrik aanjagen, bijvoorbeeld aan een demonstrerende menigte. Tegelijk geeft het paard liefde: aan het opgroeiende meisje dat vlechten maakt in de wilde manen.
Soms smelten beide levende wezens, de mens en het paard, zo in elkaar. Grenzen vervagen, mythologiën komen tot leven. Nachtmerries veranderen in ‘Daghengsten’, ze galloperen over de warme zandpaden van de vrije geest.
Nog niet zo heel lang geleden sloot het hoge water de paarden van Marum in. Amazones trokken de zeedijk over. In het water van het buitendijksland evacueerden ze de ingesloten paarden. Van afstand bekeken en tot het schoft in het water werden de amazones uitgeroepen tot de ‘centaurs van Marum’.
De centaur is een fabeldier uit de Griekse mythologie half mens en half paard. Amazonen was de naam die de Grieken gaven aan een mythisch volk van vrouwelijke strijders. Het verhaal gaat dat de Amazonen de eersten waren die het paard wist te temmen, en dat ze trainden op het paard.
De paardemensenbeelden met vleugels die ik hier exposeer zijn geïnspireerd door de figuur Pegasus uit de Griekse mythologie. Daarin heeft het paard vleugels.